Cases & Ervaringen

Hoe we het Ziekenhuis Geel begeleidden met een teamtraject

Wanneer een grote zorgorganisatie op zoek gaat naar een teambuilding, komt daar meer bij kijken dan “iets leuks doen”. In het geval van het ziekenhuis van Geel ging het om een jaarlijks budget per personeelslid, gekoppeld aan een selectie van erkende leveranciers. Het traject paste binnen wat wij ook vandaag aanbieden als teambuilding voor bedrijven.

Escape Hotel werd geselecteerd, met één duidelijke voorwaarde: het beschikbare budget lag hoger dan onze standaardprijs per persoon. Dat vroeg om maatwerk.

Van losse activiteit naar samenhangend traject

Omdat het om een grote organisatie ging, verspreid over verschillende afdelingen, was één gezamenlijke activiteit geen optie. Groepen moesten opgesplitst worden, niet alleen om praktisch te kunnen werken met een escape room, maar ook om iedereen een gelijkwaardige ervaring te geven.

Daarom stelden we zelf een formule voor: een combinatie van een escape roombezoek en een etentje bij restaurant Het Forum op de markt van Geel. Zo ontstond een volledig traject, afgestemd op het beschikbare budget én op de behoefte om mensen even uit hun dagelijkse zorgcontext te halen.

Belangrijk daarbij: het doel was nooit competitie op zich, maar ontzorgen. Even een uur loskomen van werkdruk en verantwoordelijkheid, met een lichte speelse prikkel als extra.

Schaal en opzet: allesbehalve standaard

In totaal namen 136 personeelsleden deel, verdeeld over 26 groepen. De groepen bestonden telkens uit collega’s van dezelfde afdeling — denk aan materniteit, radiologie, cardiologie — wat zorgde voor herkenning, maar ook voor informele vergelijking.

We kozen bewust voor een vriendelijke competitie:

kortste tijd, met zo weinig mogelijk tips. Niet om winnaars te creëren, maar om betrokkenheid te verhogen. Uiteindelijk hoorde daar ook een trofee en groepsfoto’s bij, als speelse afronding van het traject.

Dit soort opzet vraagt voorbereiding, afstemming en vooral: rust in uitvoering.

Planning in een zorgcontext

De grootste uitdaging zat niet in de escape rooms zelf, maar in de planning errond. Werken met zorgpersoneel betekent rekening houden met wisselende shiften, onvoorspelbare agenda’s en een realiteit waarin flexibiliteit essentieel is.

Daarbovenop kwamen nog praktische elementen:

• afwijkende starttijden ten opzichte van reguliere boekingen
• afstemming met het restaurant
• het doorgeven en bijsturen van reservaties
• én tegelijk ruimte laten voor andere bezoekers

Dat vroeg om veel onderling overleg en opvolging. Niet complex in één keer, maar wel in de optelsom. Precies zoals we dat ook beschrijven achter de schermen van onze werking.

Wat we bewust niet deden

Ondanks de schaal en het kader kozen we ervoor om één belangrijk principe niet los te laten:

iedere groep kreeg exact dezelfde ervaring.

• geen aangepaste kamers
• geen versimpelde puzzels
• geen commerciële push
• geen voorkeursbehandeling

Elke groep werd ontvangen zoals elke andere: met een warm welkom en persoonlijke begeleiding. De escape room bleef de escape room.

Dat was een bewuste keuze, omdat net die consistentie zorgt voor eerlijkheid — zowel binnen één organisatie als tegenover andere bezoekers.

Het effect binnen de organisatie

Omdat de groepen verspreid over het jaar langskwamen, gebeurde er iets interessants. Naarmate het traject vorderde, hoorden we steeds vaker van binnenkomende groepen dat ze “al van alles gehoord hadden” van collega’s. Dat herkenbare effect zie je ook terug in de ervaringen van onze bezoekers.

Er werd gepraat, vergeleken en herinnerd. Niet formeel, maar informeel — in de wandelgangen. Van een lijst met een twintigtal mogelijke leveranciers werd Escape Hotel uiteindelijk de eerste keuze.

Voor ons was een van de meest betekenisvolle momenten het afronden van het traject: met de trofee en ingekaderde groepsfoto’s gingen we langs bij de verschillende afdelingen om alles persoonlijk af te geven. Dat zorgde niet alleen voor een tastbare herinnering, maar ook voor hernieuwde gesprekken en zichtbare herkenning.